ISSUE 17 ประจำเดือน มิถุนายน2565

C&A Insights ฉบับที่ 17 เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 เสนอบทความเรื่อง “เงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามแสดงรายการอย่างไร” บางท่านอาจจะสงสัยว่าแค่เรื่องเงินฝากธนาคารนี่มีปัญหากันมากใช่หรือไม่? จะตอบว่าอย่างไรดี ก็คงตอบว่ามีปัญหาเหมือนกันมั๊ง!!! เนื่องด้วยเมื่อเดือนกันยายน 2564 ไม่นานมานี้เอง IFRS Interpretations Committee หรือที่เรียกกันย่อๆ ว่า IC ได้มีการเผยแพร่ Tentative Agenda Decision (TAD) เกี่ยวกับเงินฝากที่มีข้อจำกัดในการใช้ โดยที่มีกิจการได้ร้องขอให้ IC ช่วยตีความว่า “กิจการต้องรวมเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามเป็นองค์ประกอบของเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดในงบแสดงฐานะการเงินหรือไม่ หากเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามนั้นมีข้อจำกัดตามสัญญาเกี่ยวกับการใช้ที่ได้มีการตกลงกันไว้กับบุคคลที่สาม” โดยในคำร้องขอได้เล่าเหตุการณ์ว่า 1. กิจการได้ถือเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามซึ่งเงื่อนไขและข้อกำหนดไม่ได้กีดกันกิจการจากการเข้าถึงจำนวนเงินที่ถืออยู่ในเงินฝากเมื่อทวงถามนั้น 2. กิจการมีภาระผูกพันตามสัญญากับบุคคลที่สามที่จะดำรงจำนวนเงินสดที่ระบุไว้จำนวนหนึ่งในเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามที่แยกต่างหากนั้นและใช้เงินสดนั้นเพื่อวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้เท่านั้น หาก

เงินฝากเรียกคืนเรียกคืน เมื่อทวงถามแสดงรายการอย่างไร

สินทรัพย์หมุนเวียน เว้นแต่สินทรัพย์นั้นจะมีข้อจำกัดในการแลกเปลี่ยนหรือการใช้ชำระหนี้สินภายในระยะเวลาอย่างน้อย 12 เดือนหลังจากรอบระยะเวลารายงานนั้น IC จึงสรุปว่าข้อจำกัดในการใช้ของเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามที่เกิดจากสัญญากับบุคคลที่สามจะไม่ส่งผลให้เงินฝากนั้นไม่เป็นเงินสด (สรุปว่าให้เป็นเงินสดได้อยู่ดี) เว้นแต่ข้อจำกัดเหล่านั้นเปลี่ยนแปลงลักษณะของเงินฝากในลักษณะที่ทำให้เงินฝากนั้นไม่เป็นไปตามคำนิยามของเงินสด ตาม IAS 7 อีกต่อไป หากกล่าวถึงคำร้องขอให้ตีความเกี่ยวกับข้อจำกัดตามสัญญาเกี่ยวกับการใช้จำนวนเงินที่ถืออยู่ในเงินฝากเรียกคืนเมื่อมวงถามไม่ได้เปลี่ยนลักษณะของเงินฝากแต่อย่างใด กิจการยังสามารถเข้าถึงจำนวนเงินเหล่านั้นได้เมื่อทวงถาม (ถอนได้เหมือนเดิม) IC จึงสรุปว่ากิจการจึงต้องรวมเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามไว้เป็นองค์ประกอบของ “เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด” สรุปสุดท้ายคือ ไม่ต้องแยกแสดงออกเป็นรายการเงินฝากที่ติดภาระผูกพันนั้นเอง ในส่วนของการแสดงรายการในงบแสดงฐานะการเงิน IC ได้อ้างอิงไปยังย่อหน้าต่อไปนี้ ย่อหน้าที่ 54(i) ของ IAS 1 กำหนดให้กิจการรวมรายการแต่ละบรรทัดในงบแสดงฐานะการเงินที่สะท้อนจำนวน “เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด” ย่อหน้าที่ 55 ของ IAS 1 ระบุว่า กิจการต้องแสดงรายการแต่ละบรรทัดเพิ่มเติม ในงบแสดงฐานะการเงิน หากการแสดงรายการดังกล่าวเกี่ยวข้องกับการทำ

ความเข้าใจฐานะการเงินของกิจการ (หมายถึง สามารถแยกเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามที่มีข้อจำกัดในการใช้เป็นรายการแยกต่างหากแต่ละบรรทัดได้ ถ้าช่วยให่ผู้ใช้งบการเงินเข้าใจฐานะการเงินของกิจการดียิ่งขึ้น) IC ได้สรุปว่าในรูปแบบของข้อเท็จจริงที่อธิบายไว้ในคำร้องขอ กิจการต้องแสดงเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามนั้นเป็นเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดในงบแสดงฐานะการเงิน หากเกี่ยวข้องกับการทำความเข้าใจฐานะการเงินของกิจการ โดยกิจการต้องแยกแสดงรายการแต่ละบรรทัดของเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดนั้น และแสดงเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามที่มีข้อจำกัดในการใช้แยกต่างหากเป็นรายการแต่ละบรรทัดเพิ่มเติม กล่าวคือ แยกแสดงเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามที่มีข้อจำกัดในการใช้ออกมาอีกหนึ่งบรรทัดได้ นอกจากนี้ กิจการที่แสดงสินทรัพย์เป็นรายการหมุนเวียนหรือรายการไม่หมุนเวียน ต้องจัดประเภทรายการเงินฝากเรียกคืนเมื่อทวงถามนั้นเป็นรายการหมุนเวียน เว้นแต่เงินฝากนั้นมีข้อจำกัดในการแลกเปลี่ยนหรือการใช้ชำระหนี้สินภายในระยะเวลาอย่างน้อย 12 เดือน หลังจากรอบระยะเวลารายงานนั้น (แต่ถ้าเกินกว่า 12 เดือน ก็ไว้เป็นรายการไม่หมุนเวียนละกันนะ)

ที่มา : * + - * จุลสารสมาคมการบัญชีไทย ปีที่ 17 ฉบับที่ 2 ธันวาคม 2564 * IFRS Interpretations Committee. (2021). Demand Deposits with Restrictions on Use (IAS 7 Statement of Cash Flows)—Agenda Paper 5.