ISSUE 32 ประจำเดือน กรกฎาคม - กันยายน 2567

C&A Insights ฉบับที่ 32 เดือน กรกฎาคม - กันยายน พ.ศ. 2567 นำเสนอเรื่อง “การตีความของ IFRIC การรับรู้ประมาณการหนี้สินสำหรับข้อผูกพันที่เกี่ยวข้องกับการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก จากการตีความของคณะกรรมการ

C&A Insights ฉบับที่ 32 เดือน กรกฎาคม - กันยายน พ.ศ. 2567 นำเสนอเรื่อง “การตีความของ IFRIC การรับรู้ประมาณการหนี้สินสำหรับข้อผูกพันที่เกี่ยวข้องกับการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก จากการตีความของคณะกรรมการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินระหว่างประเทศ (คณะกรรมการ) เดือนเมษายน 2024 เกี่ยวข้องกับความมุ่งหมายในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของกิจการ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คณะกรรมการพิจารณาว่ากิจการที่ออกแถลงการณ์เป็นการสาธารณะ เช่น การที่กิจการจะเป็นองค์กรที่ตั้งใจหยุดปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ภายในปี 2060 หรือลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลง 50% ภายในปี 2040 จำเป็นต้องเริ่มรับรู้ประมาณการหนี้สินในงบการเงินสำหรับต้นทุนในอนาคตเพื่อให้กิจการบรรลุเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์หรือไม่? โดยข้อเท็จจริงจากสถานการณ์ที่เป็นเรื่องส่งให้คณะกรรมการ IFRIC ได้พิจารณา ดังนี้ * ในปี 20X0 กิจการ A ซึ่งเป็นผู้ผลิตผลิตภัณฑ์ใช้ในครัวเรือน ได้ประกาศข้อผูกพันต่อสาธารณะว่าจะค่อยๆ ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกประจำปี โดยลดลงอย่างน้อย 60% จากระดับปัจจุบัน ภายในปี 20X9

การตีความของ IFRIC การรับรู้**ประมาณการหนี้สิน** สำหรับข้อผูกพันที่เกี่ยวข้องกับการลด การปล่อย**ก๊าซเรือนกระจก**

วันสิ้นรอบระยะเวลาบัญชีในกรณีที่บริษัทจดทะเบียนเลือกนำส่งงบการเงินประจำปีแทนการส่งงบ ชดเชยการปล่อยก๊าซประจำปีที่เหลือในปี 20X9 และปีถัดไปโดยการซื้อหรือเลิกใช้คาร์บอนเครดิตจากตลาดคาร์บอน กิจการ A เผยแพร่แผนการเปลี่ยนผ่านเพื่อสนับสนุนข้อผูกพันของกิจการ โดยจะค่อยๆ ปรับเปลี่ยนวิธีการผลิตระหว่างปี 20X1 ถึง 20X9 เพื่อให้บรรลุการลดการปล่อยก๊าซ 60% ภายในปี 20X9 * ลงทุนในกระบวนการที่มีประสิทธิภาพด้านพลังงานมากขึ้น

ซื้อพลังงานจากแหล่งพลังงานหมุนเวียน และ เปลี่ยนส่วนผสมผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์ที่ใช้ปิโตรเลียมที่มีอยู่เดิม เป็นส่วนผสมทางเลือกที่มีคาร์บอนต่ำกว่า รูปแบบข้อเท็จจริงข้างต้นไม่ได้กล่าวถึงภาระผูกพันทางกฎหมายในการลดการปล่อยก๊าซ ดังนั้น คำถามที่เสนอต่อคณะกรรมการจึงเกี่ยวข้องกับว่า

กิจการ A มีภาระผูกพันจากการอนุมานเนื่องจากแถลงการณ์สาธารณะของตนหรือไม่? และหากเป็นเช่นนั้น กิจการ A จำเป็นต้องรับรู้ประมาณการหนี้สินในงบการเงินปี 20X0 หรือไม่? คำถามที่ว่า “มีภาระผูกพันจากการอนุมานหรือไม่?” คณะกรรมการพิจารณาเป็นอันดับแรกว่าข้อผูกพันของกิจการ A ในการลดหรือชดเชยการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสร้างภาระผูกพันจากการอนุมานหรือไม่ กล่าวคือ กิจการ A ได้เผยแพร่นโยบายหรือออกแถลงการณ์ปัจจุบันที่เฉพาะเจาะจงเพียงพอต่อบุคคลอื่นว่าจะยอมรับความรับผิดชอบบางประการหรือไม่ และ ผลที่ตามมาคือ กิจการ A ได้สร้างความคาดหวังที่ถูกต้องให้กับบุคคลอื่นเหล่านั้นว่าจะปฏิบัติตามความรับผิดชอบดังกล่าวหรือไม่ ข้อสังเกตและข้อสรุปของคณะกรรมการ IFRIC มีดังนี้... แถลงการณ์ของกิจการ A ในการลดหรือชดเชยการปล่อยก๊าซเรือนกระจก อาจส่งผลให้เกิดภาระผูกพันจากการอนุมานต่อสาธารณชนโดยรวม อย่างไรก็ตาม การที่แถลงการณ์ดังกล่าวจะสร้างความคาดหวังที่ถูกต้องให้กับสาธารณชนโดยรวมว่าจะปฏิบัติตามข้อผูกพันนั้นหรือไม่ ขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงและสถานการณ์ และจำเป็นต้องใช้ดุลยพินิจเป็นสำคัญ ภาระผูกพันจากการอนุมานเป็นไปตามเกณฑ์การรับรู้ประมาณการหนี้สินของ IAS 37 หรือไม่? ประมาณการหนี้สินจะรับรู้ภายใต้ IAS 37 เฉพาะเมื่อเป็นไปตามเงื่อนไขทั้งหมดต่อไปนี้ :

กิจการมีภาระผูกพันในปัจจุบัน (ทางกฎหมายหรือจากการอนุมาน) ซึ่งเป็นผลจากเหตุการณ์ในอดีต มีความเป็นไปได้ค่อนข้างแน่ที่กิจการจะสูญเสียทรัพยากรที่มีประโยชน์เชิงเศรษฐกิจของกิจการเพื่อจ่ายชำระภาระผูกพันดังกล่าว กิจการสามารถประมาณมูลค่าของภาระผูกพันได้อย่างน่าเชื่อถือ ข้อกำหนดแรกสำหรับการรับรู้ประมาณการหนี้สิน คือ กิจการมีภาระผูกพันในปัจจุบันซึ่งเป็นผลจากเหตุการณ์ในอดีต การอภิปรายของคณะกรรมการระบุว่า : การเผยแพร่นโยบายหรือแถลงการณ์ไม่เพียงพอที่จะทำให้กิจการมีภาระผูกพันในปัจจุบันซึ่งเป็นผลจากเหตุการณ์ในอดีต จะมีภาระผูกพันในปัจจุบัน ก็ต่อเมื่อเหตุการณ์ที่แถลงการณ์กล่าวถึงได้เกิดขึ้นแล้ว (เช่น การปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปี 20X9 และช่วงเวลาต่อมา) ต้นทุนที่เกิดขึ้นเพื่อลดการปล่อยก๊าซประจำปีและซื้อการชดเชยในปี 20X9 และช่วงเวลาต่อมาเป็นต้นทุนที่เกิดขึ้นเพื่อดำเนินงานในอนาคต ตัวอย่างเช่น ต้นทุนในการซื้อที่ดิน อาคารและอุปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพด้านพลังงานจะรับรู้เฉพาะเมื่อเกิดขึ้นในอนาคต ดังนั้น ข้อสรุปของคณะกรรมการ IFRIC ต่อประเด็นการรับรู้ประมาณการหนี้สินสำหรับข้อผูกพันที่เกี่ยวข้องกับการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก คือ กิจการ A มีภาระผูกพันในปัจจุบันซึ่งเป็นผลจากเหตุการณ์ในอดีตเฉพาะตั้งแต่ปี 20X9 เมื่อมีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่ได้ผูกพันว่าจะชดเชย ด้วยเหตุนี้ คณะกรรมการจึงสรุปว่า กิจการ A จะไม่รับรู้ประมาณการหนี้สินเมื่อออกแถลงการณ์สาธารณะครั้งแรกในปี 20X0 อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี 20X9 โดยสมมติว่ากิจการ A สามารถประมาณจำนวนเงินของภาระผูกพันได้อย่างน่าเชื่อถือ กิจการจะรับรู้ประมาณการหนี้สิน เนื่องจาก ณ จุดนั้น โดยกิจการจะมีภาระผูกพันในปัจจุบันที่จะซื้อคาร์บอนเครดิตเพื่อชดเชยการปล่อยก๊าซเรือนกระจก กิจการหลายแห่งกำลังเริ่มผูกพันต่อสาธารณะเกี่ยวกับเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ และเป้าหมายด้านสภาพภูมิอากาศอื่นๆ เมื่อธุรกิจต่าง ๆ ประกาศเจตจำนงที่จะบรรลุเป้าหมายการเป็นศูนย์สุทธิมากขึ้น ความจำเป็นในการเชื่อมโยงข้อมูลด้านความยั่งยืนกับข้อมูลทางการเงินก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน การที่กิจการประกาศคำมั่นว่าจะลดหรือชดเชยการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในอนาคตจากระดับปัจจุบันนั้น ก่อให้เกิดภาระผูกพันจากการอนุมานหรือไม่ และหากมีภาระผูกพันจริง กิจการจำเป็นต้องรับรู้หนี้สินจาการอนุมานหรือไม่ จะต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงและสถานการณ์ของแต่ละกรณีเป็นสำคัญ

ที่มา : https://www.ifrs.org/content/dam/ifrs/meetings/2024/march/ifric/ap2b-climate-related-commitments-second-submission.pdf

This article is for general information only